Tarih öncesi dönemin en bilinen yırtıcılarından Tyrannosaurus rex'in metabolizmasına ilişkin yeni bir araştırma yayımlandı. Fosilleşmiş diş minelerindeki atom dizilimlerini inceleyen bilim insanları, bu dev dinozorun vücut sıcaklığını doğrudan hesaplamayı başardı. Elde edilen verilere göre T-rex, sıcakkanlı bir canlıydı ve vücut ısısı yaklaşık 36 santigrat derece düzeyindeydi.
Araştırmacılar, diş minesinin oluşumu sırasında vücut sıcaklığına bağlı olarak belirli izotopların farklı oranlarda biriktiğini kullandı. Bu yöntem, milyonlarca yıl önce yaşamış bir canlının vücut ısısını fosil üzerinden ölçmeye olanak tanıyor. Diş minesi, diğer dokulara göre çok daha dayanıklı olduğu için sıcaklık izlerini günümüze kadar koruyabiliyor.
Analizler sonucunda T-rex'in vücut sıcaklığının yaklaşık 36 derece olduğu belirlendi. Bu değer, modern insanın normal vücut sıcaklığıyla neredeyse aynı seviyede bulunuyor. Uzmanlar, bu kadar yüksek bir iç sıcaklığın düzenli olarak korunabilmesinin, hayvanın kendi metabolizmasıyla ısı üretebildiğini gösterdiğini ifade ediyor.
Dinozorların sıcakkanlı mı yoksa soğukkanlı mı olduğu uzun süredir paleontolojinin tartışmalı konularından biriydi. Bazı araştırmacılar, dinozorları günümüz sürüngenlerine benzer şekilde çevre sıcaklığına bağımlı canlılar olarak değerlendiriyordu. Buna karşılık başka bulgular, özellikle theropod grubundaki türlerin kuşlara benzer şekilde aktif bir yaşam sürdüğüne işaret ediyordu.
Daha önce kemik yapısı, büyüme hızları ve hareket yetenekleri üzerinden yapılan değerlendirmeler T-rex'in yüksek bir metabolizmaya sahip olabileceğini düşündürüyordu. Ancak yeni çalışma, vücut sıcaklığına dair doğrudan bir ölçüm sunarak bu tartışmaya somut bir veri eklemiş oldu. Diş minesi analizi, tahmine dayalı çıkarımların ötesine geçilmesini sağladı.
Uzmanlara göre bu bulgu, T-rex'in enerji ihtiyacı, avlanma stratejileri ve hareket kabiliyeti gibi konularda da yeni yorumların önünü açabilir. Sıcakkanlı bir yapıya sahip olması, bu yırtıcının çevre koşullarından bağımsız olarak aktif kalabildiğine işaret ediyor. Araştırma, soyu tükenmiş canlıların fizyolojisini anlamada kullanılabilecek yeni bir yöntem olarak değerlendiriliyor.